W budownictwie mieszkaniowym konstrukcje betonowe w większości wykorzystują obecny system wodny. Chociaż ta metoda jest dojrzała, charakteryzuje się wysokim zużyciem energii, wysokim poziomem zanieczyszczeń i niskim poziomem zaawansowania technologicznego. W erze „gospodarki niskoemisyjnej” i „zielonego budownictwa”, a także w rozwijających się koncepcjach, takich jak reforma budownictwa mieszkaniowego i promowanie industrializacji budownictwa mieszkaniowego, rozwój budownictwa prefabrykowanego stał się nieuniknionym trendem w naszym kraju. Doświadczenie pokazuje, że w porównaniu z tradycyjną metodą budowy z betonu wylewanego na miejscu, budynki prefabrykowane pozwalają zaoszczędzić 80% wody, ponad 20% materiałów, około 80% odpadów budowlanych, 70% oszczędności energii i około 95% kosztów utrzymania. Jednocześnie, plac budowy można zredukować, aby poprawić efektywność zagospodarowania terenu.
Wymagania dotyczące właściwości użytkowych kleju uszczelniającego do budynków prefabrykowanych
Przyczepność jest jedną z najważniejszych właściwości uszczelniacza. To samo dotyczy materiałów bazowych stosowanych w budynkach prefabrykowanych. Obecnie większość płyt PC używanych na rynku jest wykonana z betonu, więc występuje dobra przyczepność do podłoża betonowego w przypadku szwów. W przypadku materiału betonowego, zwykła przyczepność uszczelniacza do powierzchni nie jest łatwa do osiągnięcia, ponieważ: (1) beton jest rodzajem materiału porowatego, nierównomiernie rozłożonej wielkości otworów i nie sprzyja to przyczepności uszczelniacza; Alkaliczny (2) sam beton, zwłaszcza w materiale bazowym, jest wodnisty, część substancji alkalicznych będzie migrować do uszczelniacza i styku z betonem, wpływając w ten sposób na przyczepność; (3) element płytki PC pod koniec produkcji prefabrykowanej w warsztacie, w celu uwolnienia będzie używany środek antyadhezyjny, a część środka antyadhezyjnego pozostająca na powierzchni elementu płytki PC również sprawia, że klej uszczelniający staje się wyzwaniem.